... آدم می ماند از چه بنویسد!
از سیاست ...از سی سالی که گذراندیم و آب از آب تکان نخورد...!مردم از باورهایی که زندگی می کردند به سیاست و تزویر معامله کردند...بعد از خواب و مستی بیدار شدند...آثاری از ایمانشان نمانده بود...!
چه روزگار عجیبی شد...!
در صفهای شیر و مرغ ... نان و همین طور که راه می روی مردم محترم می نالند و آهها می کشند ...گرانی ..تبعیض...دزدی...غارت... قصه همیشگی این روزها...و روزهای راه پیمایی مردم در خیابانها می خندند...شاید به خودمان ...مثلا به ریش خودمان!
آقای مشعل هم هفته ی پیش آمد تهران..هری هری می گفت و می خندید...شاید او هم به ریش ما می خندد!
...چند روز پیش عصر دوشنبه ۲۱ بهمن از شبکه ۴ فعال صلح آمریکایی صحبت می کرد...گفت: اگر نخوانیم...اگر آگاهی ...دگر اندیشی نداشته باشیم...حاکمان قدرت مردم را سر انگشتانشان بازی می دهند...و بعد رفت داخل کتاب فروشی...و تی شرتی را د ر کتاب فروشی نشان داد که حرفهای چامسکی رویش چاپ شده بود !
و چقدر با آسودگی و لذت از اگاهی و کتاب وووسیاستمداران...صلح...حرف می زد...اسمش آقای دیوید کاپاسیان بود.
آن سی سال پیش اینجانبه ۱۷ سالم بود...خیلی به صمد بهرنگ توجهم بود...و علاقه...و ماهی سیاه کوچولویش...هنوز انقلاب نیامده بود..من از شعار ها زیاد خوشم نمی امد...دل به دریا زدم که اصلا ماهی سیاه و اسم صمد را ببرم مبان جمعیت..روی مقوایی کتابو چسباندم و روی دیگر شاید اسم صمد...و رفتم داخل جمعیت...و یواشکی بلندش کردم...کمی با این مقوای ۴۰در ۵۰ را رفته بودم که یکدفعه زیر مشت و چادر کشیدن ها ماندم...و البته یکی از اولین مشتها و نفرین ها از سوی والده ی عزیز صادق اهری بود...آن روزگار هیجان...نه پرچمی دستم بود نه شعار ی!
ما از همان روزگار به بازی گرفته شدیم و گاهی از خودمان فریب می خوردیم...!
آن زمان کسی بما حقوق بشر و دموکراسی را معنی نمی کرد...شلم شوربایی شده بود و ....پرولتاریا..امپریالیزم...!
.................................................................................................................................!
تازه کتاب دختر مغول اثر کالین فالکنر را تمام کردم... با کتاب رفته بودم قرن ۱۳ و عصر حاکمیت و وحشی گری های قوبیلای مغول...کتاب از همه چیز خبر می دهد...از ریا و دروغ و جنایت های کشیشان و پاپ تا عشق راستین یک مسیحی به خوتلون...دختر مغول!...بخوانید و در غار روزگاران وحشت عشق را بیابیم!
.......... و نوشتن عشق است! فقط سرتان و چشمتان به درد نیاید!
